BLOG WAAROM LANDSCHAPSFOTO 2019-03-01 HEADER

Al geruime tijd vraag ik mij af waarom ik nu eigenlijk (nog) fotografeer. Een vraag als gevolg van het feit dat ik de lol in het fotograferen aan het verliezen ben. Een voor mij ongekend fenomeen, maar blijkbaar geen zeldzame ‘aandoening’….gelukkig;) Komt het door de winter, of door het weer dat de laatste tijd niet echt uitnodigt om er op uit te trekken, of……..?
Over de mogelijke oorzaak kun je natuurlijk lang blijven peinzen, maar of dat leidt tot een oplossing…?

BLOG WAAROM LANDSCHAPSFOTO 2019-03-01

Belangrijker vind ik het om nu (weer) voor ogen te krijgen wat het fotograferen met mij doet. Weer helder krijgen wat de werkelijke reden is waarom ik fotografeer. Deze optie helemaal zelf bedacht? Neen, de eerlijkheid gebied mij toe te geven dat dit niet helemaal uit mijzelf kwam.
Enkele Britse en Amerikaanse professionele landschapsfotografen en tevens Vloggers die ik via YouTube volg, hebben mij hierbij een handje geholpen.
Toevallig (of niet?), maar onlangs brachten zij een gezamenlijke video uit van een pannel gesprek. In dat gesprek deed ieder van hen uit de doeken hoe zij of hij omgaat met de foto burn out, zoals zij dat noemen. Een situatie die ook zij dus maar al te goed kennen.

BLOG WAAROM LANDSCHAPSFOTO 2019-03-01

Verder ben ik erg op weg geholpen door wat Nick Page in zijn video vertelt. Zijn gedachtengang en uitspraken zijn niet alleen crystal clear, maar sluiten ook naadloos aan op die van mij. Om te beginnen vraagt hij zich af of hij fotografeert voor de roem en de populariteit.
Als ik eerlijk ben dan zal mijn antwoord op deze vraag niet ontkennend zijn. Eerlijk gezegd houd ik er wel van als anderen mijn werk mooi vinden. Dit is dan ook (voor mij) een van de redenen waarom ik social media gebruik om mijn foto’s erop te plaatsen. Met verbazing, maar ook met een enige gevoelens van jaloezie, zie ik hoeveel ‘duimpjes’ en ‘hartjes’ (likes) sommige fotografen krijgen. Zet ik dit af tegen de nauwelijks stijgende aantallen likes die ik krijg, dan zou je kunnen zeggen dat ik niet hoef te fotograferen voor roem en populariteit. Althans, als je de hartjes en de duimpjes in de social media gebruikt als maatstaf.

BLOG WAAROM LANDSCHAPSFOTO 2019-03-01

Het werkelijke antwoord op de vraag waarom ik fotografeer ontstaat wanneer ik voor dag en dauw buiten in de natuur ben. Een omgeving waar ik mij als mens thuis voel. Een omgeving waarin voor mij de dagelijkse maar oh zo ongewenste omgevingsgeluiden niet bestaan. Een omgeving waarin ik op zoek kan gaan naar onderwerpen die ik graag wil vastleggen en naar de compositie waarop ik het wil vastleggen. Ook al zijn het onderwerpen die al door zovelen gefotografeerd zijn. Het is een omgeving die voor mij dient als een creatieve uitlaatklep. Een plek waar ik mijn gedachten kan verzetten of beter: resetten.

Zonder al te zweverig te worden, vind ik wel dat fotograferen in de natuur een vorm van meditatief en therapeutisch effect op mij heeft. Althans, het levert mij positiviteit, energie en voldoening op. Ooit gebruikte de slogan: ‘My Photography is my Therapy!’, voor de grap. Nu geloof ik in deze slogan en sta ik daar ook achter.

BLOG WAAROM LANDSCHAPSFOTO 2019-03-01

Voor mij geen populariteit en roem meer als uitgangspunt voor de reden waarom ik fotografeer. Voor mij daarom ook geen social media meer. Voor mij wèl het één zijn met de natuur en het fotograferen daarin beschouwen als mijn creatieve uitlaatklep en acculader.

Als ik op pad ben met mijn vaste fotogroepje dan zeggen wij vaak tegen elkaar: ‘Ook al maken wij geen foto’s, het is gewoon fantastisch om in de natuur te zijn en het liefst voor dag en dauw!’ Kijk en dat ga ik nu allemaal weer voor ogen houden, de zin in het fotograferen komt dan vast weer wel!