Zondag 4 augustus, een ochtend waarbij alles klopt

Geweldig, een ochtend waarbij alles klopt. Op fotografie gebied wel te verstaan. Mist, nevel, mooie kleuren door de opkomende zon en….een mooie omgeving. Op zo’n ochtend vergeet je heel snel dat je heel vroeg ‘moet’ opstaan.

Die ochtend heb ik niet alleen mijn Canon 5D Mark 4 bij mij, maar ook mijn nieuwe Fujifilm X-T3. Een pracht gelegenheid om eens te kijken hoe deze nieuwe camera die heerlijke sfeer die ochtend gaat vastleggen.

Als fotolocatie die ochtend heb ik bewust gekozen voor de Lekdijk bij Schalkwijk (Utrecht). Via de app The Photgrapher Ephimeris (TPE) had ik de avond ervoor namelijk al gezien dat de zon mooi boven de dijk zou opkomen. De weervoorspelling gaf rond zonsopkomst een luchtvochtigheid aan van 100%, met daarbij nauwelijks wind. Dat de kans op nevel / mist groot was blijkt wel als ik rond 05:00 uur over de Lekdijk rijd.

Als ik bij Schalkwijk de dijk oprijd, draai ik eerst rechtsaf naar het veer bij Culemborg. De veerpont ligt er nog stil en roerloos bij. Het is tenslotte zondag en dan wordt er uitgeslapen. Bij de pont, of beter gezegd, vanaf de pont maak ik mijn eerste opnames. Een afgemeerd zeilbootje, de strekdammen met hun bakens erop en natuurlijk de rivier vormen mijn compositie. De nevel en de kleuren maken dit beeld af.

Voor deze opname pak ik, uit gewoonte, mijn Canon en schroef daar de 100-400 mm lens op. De enige lens die ik vanmorgen bij mij heb.
Door het grote brandpuntsafstand krijg het zeilbootje niet helemaal in beeld. Althans; de weerspiegeling van de mast verdwijnt aan de onderkant van de foto en ook de strekdam(men) passen niet in beeld. Wel kan ik de verte mooi dichtbij halen en de nevel goed in beeld brengen.
Op dat moment bedenk ik mij niet om de Fujifim te pakken. Waarom….?

Tevreden met deze eerste opnames rijd ik weer terug naar de dijk en rijd in de richting waarop de zon op moet komen. Het is blijkbaar uilen-ochtend, want ik hoor hen niet alleen, maar zie er ook op een paaltje zitten. Jammergenoeg blijft de velduil niet zitten.
Regelmatig stop ik om opnames te maken en plotseling besef ik dat ik de Fujifilm ook bij mij heb.

Er is nog te weigig licht om uit de hand te fotograferen, dus wissel ik snel mijn snelkoppelingsplaat van camera. Nu kan ik mijn nieuwe camera op het statief plaatsen. Bovendien kan ik nu ook fotograferen met de laagste waarde van de lichtgevoeligheid van de Fujifilm: ISO 160. Dit om ruis te voorkomen. De opnames zien er op het display van de Fuji prima uit. Ben benieuwd hoe de beelden er op het scherm van de laptop uitzien.

Op het ‘afgesproken’ tijdstip verschijnt de zon en priemt zijn zonnestralen door de neveldekens. Een geweldig mooi gezicht. Ook nu zien de opnames op het display van de Fujifilm er goed uit. Snel maak ik nog een paar opnames met de Canon om thuis vergelijkingsmateriaal te hebben.

Tot slot rijd ik nog een keer terug naar het veer om daar met de Fujifilm een zelfde opname te maken als een uur daarvoor met de Canon. Met de kitlens (Fujifilm XF 18-55mm F/2.8-4.0 R LM OIS ) krijg ik nu wel alles in beeld wat ik hebben wil. Met een tevreden gevoel rijd ik terug naar huis, het is tijd om te ontbijten.
Het was een heerlijke ochtend; een ochtend waarbij alles klopt!