Mist, vennen en veel tips

18-09-30 HATERTSE VENNEN HEADER

Zo eens in de zoveel tijd neem ik deel aan een workshop van een bekende natuurfotograaf. Zo had ik mij afgelopen zondagochtend 30 september aangemeld voor een workshop landschapsfotografie. Een workshop verzorgd door fotograaf Michel Lucas in het prachtige gebied van de Hatertse Vennen.

Michel woont niet ver van deze vennen en fotografeert daar al ruim 10 jaar met grote regelmaat. Een fotograaf die het gebied op zijn duimpje kent. En tevens een fotograaf die in staat is om in het veld zeer waardevolle tips te geven.

De weersomstandigheden op deze ochtend waren ronduit super. Er hing een mooie neveldeken over de vennen waardoor bijzonder fraaie en mystieke beelden ontstonden. Het ook zo mooi mogelijk in beeld brengen is een uitdaging. Gelukkig keek Michel regelmatig over de schouder van de deelnemers mee en dacht hardop mee over composities en camera-instellingen.

Terugkijkend op deze workshop kan ik niets anders zeggen cq schrijven dat hij voor mij zeer geslaagd is. Behalve dat wij de natuurlijke elementen mee hadden, was het inspirerend, ogen openend, bevestigend en bovendien ook erg gezellig. Wat mij betreft een aanrader!

Hieronder een prachtige opname die Michel ‘stiekem’ van mij maakte + nog een drietal foto’s van eigen hand daar weer onder.

Hatertse Vennen - workshop - 30 september 2018
Hatertse Vennen - workshop - 30 september 2018
Hatertse Vennen - workshop - 30 september 2018
Hatertse Vennen - workshop - 30 september 2018

IJsvogel voor de lens

2018-09-28 VOGELHUT HEADER

Al heel lang was ik het van plan; vogels fotograferen vanuit een fotohut. Lang stelde ik het, onder andere vanwege de vrij lange reistijd, uit. Totdat ik onlangs mijn mede foto kameraden ook enthousiast ervoor kreeg.
Dat was voor mij het groene licht om een van natuurfotograaf Han Bouwmeester zijn fotohutten te reserveren.
Het werd hut HBN 1 ergens in de buurt van Markelo in Twente. Een pas gerenoveerde hut voor 3 personen.

Op 28 september 2018 toerde ik samen met 2 kameraden naar de afgesproken plaats. Ter plekke aangekomen namen wij de benodigde sleutels in ontvangst en gingen op zoek naar de hut. Door de prima routebeschrijving was dit niet moeilijk. Al snel kregen wij bezoek van diverse vogels. Hoofdzakelijk mezen, maar ook een boomklever, een specht, een heggenmus, een matkop en een fitis.

Nu had ik mij laten informeren dat een ijsvogel actief zou zijn voor de hut. Het was voor mij al heel wat jaren geleden dat ik een ijsvogel voor mijn lens kreeg en ik hoopte dan ook vurig op een nieuwe ontmoeting. Als een wonder werden wij op onze wenken bediend. Na enkele uren landde er een ijsvogel mannetje vlak voor ons op een tak!. De vogel gaf ons alle gelegenheid om hem van alle kanten te fotograferen. Ook was hij bereid om op verschillende plaatsen te gaan zitten waardoor wij de keuze hadden uit verschillende composities. Het hoogtepunt was wel de demonstreerde die de ijsvogel ons gaf in het vangen en het naar binnen werken van een vis(je). En….dat tot drie maal toe! Onze dag kon niet meer stuk.

Deze dag hebben wij in zijn totaliteit ervaren als eentje met een gouden randje. De organisatie rondom de huur en het gebruik van de hut plus de fotohut zelf was prima in orde. Voor ons een echte aanrader!

Markelo 28 september 2018
Markelo 28 september 2018
Markelo 28 september 2018

Deze dag had ik 3 verschillende lenzen meegenomen. De 500 mm, de 100-400 mm en de 70-200 mm lens. Doordat het vrij donker was kon ik de 100-400 mm lens eigenlijk niet gebruiken. Deze lens is niet zo heel lichtsterk, waardoor je al snel ver boven de 1000 ISO moest fotograferen om een beetje snelle sluitertijd te krijgen. Helaas zie je dat (te veel) terug in de kwaliteit van de opnames. Wat betreft het zoombereik is deze lens voor deze hut overigens de toplens. Alleen moet er wel voldoende (zon)licht zijn.

De 70-200 mm lens is daarentegen wel een lichtsterke tele zoomlens. Als nadeel (vond ik) dat je de vogels niet echt lekker dichtbij kunt halen.
Restte mij dus de 500 mm lens die op zich redelijk lichtsterk is. Een lens waarmee ik de vogels goed dichtbij kon halen en de ISO waarden binnen de perken kon houden. Toch kent ook deze lens een beperking en dat is diens minimale focus afstand van 4.5 meter. De waterpartij + bijbehorende grond eromheen bij de hut is niet meer dan ca 10 meter. Dat hield in dat de vogels wel op ‘gepaste afstand’ van de hut moesten blijven wilde ik nog scherp kunnen stellen.

Hoe dan ook, ondanks dat het licht niet optimaal was kon ik opnames maken waarover ik achteraf (meer) dan tevreden ben.

Film van het bezoek aan de fotohut kijk hier.

Paarden en mooie beukenlanen

BLOG 2018-09-26 PLANKEN WAMBUIS banner

Op een zeker moment opperde iemand in mijn vaste fotoclub om naar het natuurgebied de Planken Wambuis te gaan en zo geschiedde. Op 26 september ontmoetten wij elkaar nog in het donker bij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten van Planken Wambuis. Donker omdat wij hoopten wilde zwijnen te zien. Maar ja, zwijnen zijn nu eenmaal veel banger van mensen als wij van zwijnen. Het gepraat bij de auto was waarschijnlijk voor de mogelijk aanwezige dieren om ons heen om het hazenpad te kiezen. Bovendien reed er een personenauto ons voorbij het natuurgebied in??

Wij besloten eerst een kopje koffie te drinken om de tijd te doden tot het wat lichter werd. Je mag tenslotte ook niet een natuurgebied in voor zonsopkomst;)
Op het moment dat wij de machtige beukenlaan het gebied in konden zien, gingen wij op pad. Niet veel verder bereikten wij een open heidevlakte waar wij de mooi kleurende ochtend hemel konden fotograferen.

Die ochtend hebben wij ons bezig gehouden met het fotograferen van de beukenlanen en kregen wij bezoek van een groep paarden. Nieuwsgierig als zij zijn werden wij op een gegeven moment door hen geheel ingesloten. Uiteraard leverde dat mooie beelden op.

Deze locatie van het Planken Wambuis zullen wij snel hierna nog een keer bezoeken, maar dan om de herfstkleuren vast te leggen.

Planken Wambuis 26 september 2018
Planken Wambuis 26 september 2018
Planken Wambuis 26 september 2018

Boomkikkertjes fotograferen

BLOG 2018-08-24 BOOMKIKKERS HEADER

Boomkikkertjes fotograferen mag ik erg graag doen. Omdat deze kleine groene amfibieën niet overal in Nederland voorkomen, moet ik er wel een stuk voor rijden.
Jaren geleden vond ik via via een gebied in Limburg, ongeveer 150 kilometer van huis. Onlangs kreeg ik via een mede natuurfotograaf de mogelijkheid om naar een, voor mij, nieuw gebied te gaan. Dit maal moest ik oostwaarts in plaats van naar het Zuiden rijden en wel naar de Achterhoek.
Niet noemenswaardig dichterbij, maar blijkbaar wel de moeite waard. En dat was het, want afgelopen week ben ik er tweemaal geweest.

Ook hier zitten de kikkertjes in bramenstruiken vlak bij een poel waarin geen vissen leven.
Om de struiken en het achtergelegen gebied te beschermen heeft men er schrikdraad geplaatst. De schokken van het draad belemmeren de over-enthousiaste natuurfotograaf zijn camera in de struiken te steken. Ook zorgt het schrikdraad ervoor dat de struiken plat getrapt worden, want je wilt tenslotte zo dichtbij mogelijk bij de kikkertjes komen.

Jammer, maar dat gaat (gelukkig voor deze Achterhoekse kikkertjes) niet. Daardoor kan het gebruik van de macrolens een beperking opleveren. Zeker als de kikkertjes wat verder weg in de struiken zitten. Gelukkig ben ik in het bezit van een 100-400mm telelens. Een kikkertje dat wat verderop in een struik zit kan ik hiermee flink dichtbij ‘halen’.
Een ander groot voordeel van deze telelens is dat ik een kikkertje, dat op 60cm afstand van mijn lens zit, geheel kan inzoomen zonder scherpte verlies. Een mooie en scherpe close-up is dan het resultaat.

Toch heeft deze lens ook zijn beperking. Ten eerste is het glas erin niet super licht sterk waardoor je flink veel licht moet hebben voor een goede sluitertijd (> 1/125 sec). Bovendien weegt de lens + de camera flink wat en dat maakt het uit de hand fotograferen een vermoeiende zaak. Een driepoot of een eenpoot statief is bij het fotograferen van boomkikkertjes erg onhandig. Een tik met een poot van het statief tegen een tak van de bramenstruik is onvermijdelijk. De beweging van de struik maakt dat de kikkertjes schrikken en mogelijk vluchten en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Nu zou je natuurlijk wel willen weten waar dit gebied precies is. Helaas ga ik dat hier niet melden en ook anderen zullen een plek niet snel prijs geven. De reden is om te voorkomen dat massa’s mensen / fotografen een boomkikker gebied bezoeken en de leegomgeving daardoor mogelijk verstoren. Zo voorkomen wij met elkaar dat een zeldzame soort niet uitgestorven raakt.

Canon 5D Mark IV | EF100-400mm f/4.5-5.6L IS II USM | 400mm | f/5.6 | 1/400 sec | ISO 400 | 0 EV

BLOG - BOOMKIKERS FOTOGRAFEREN

Canon 5D Mark IV | EF100-400mm f/4.5-5.6L IS II USM | 400mm | f/6.3 | 1/500 sec | ISO 400 | – 2/3EV

BLOG - BOOMKIKERS FOTOGRAFEREN

Canon 5D Mark IV | EF100-400mm f/4.5-5.6L IS II USM | 400mm | f/7.1 | 1/125 sec | ISO 400 | + 1/3EV

Canon 5D Mark IV | EF100-400mm f/4.5-5.6L IS II USM | 400mm | f/6.3 | 1/320 sec | ISO 400 | 0 EV

Kasteel Cannenburgh in HDR

blog cannenburg header

Op 17 augustus jl. bezocht ik kasteel Cannenburgh in Vaassen. Een historisch gebouw dat zich in mijn optiek het beste laat fotograferen in HDR (High Dynamic Range). Behalve dat in een HDR opname zowel de donkere als de lichte delen correct zijn belicht, geeft het ook een (zeer) gedetailleerd beeld weer.

Een HDR opname bestaat uit enkele identieke opnames met dien verstande dat de belichting per opname verschilt. Via een softwareprogramma, ik gebruik hiervoor Photomatix Pro, worden de verschillende belichte opnames samengevoegd tot een ‘ruwe’ opname. Deze ruwe versie moet dan nog ge-tone-mapped worden tot een afbeelding die voldoet aan de persoonlijke voorkeur.

Hieronder de 3 opnames die ik heb gebruikt om te komen tot het definitieve beeld dat daar weer onder te zien is.

2018-08-17 CANNENBURGH-HDR
2018-08-17 CANNENBURGH HDR1
2018-08-17 CANNENBURGH HDR
2018-08-17 CANNENBURGH-HDR

Een nieuw natuurgebied ontdekt

BLOG BLOKHOVEN HEADER

Met enige regelmaat pakken wij de fiets om een stuk door de omgeving te toeren. Hierbij hebben wij een standaard rondje dat wij naar believen kunnen uitbreiden of inkorten. Op 3 augustus 2018 besloten wij opnieuw ons rondje te gaan fietsen. Al vroeg in de ochtend vertrokken wij om zo de warmte die dag voor te zijn.

Vlak voor het plaatsje Tull en ‘tWaal ontdekten wij een voor ons nieuw natuurgebiedje genaamd Inundatie polder de Blokhoven. Nieuwsgierig als wij zijn stalden wij onze fietsen en wandelden door dit inundatie gebied. Een gebied dat, zoals het een inundatie gebied betaamt, geregeld onder water wordt gezet.

Meer informatie over dit fraaie gebied vind je hier en een filmpje dat ik maakte kun je hieronder bekijken.

Tegenlicht

BLOG - BELANG ACHTERGROND - HEADER

Bij het fotograferen van insecten, zoals libellen en vlinders, ben ik gewend om het dier op ooghoogte te fotograferen. Hierbij speelt voor mij de achtergrond van essentieel belang. De achtergrond mag hierbij wel zo duidelijk zijn, dat deze als zodanig herkenbaar is. Het mag daarentegen niet overheersen, zodat het hoofd onderwerp ‘verzuipt’ in het beeld, of wel; geen rol van betekenis meer speelt in de opname. Lichtinval en achtergrond structuren zijn bij de keuze van belang.
Bij het maken van de opname ‘speel’ ik met het diafragma-getal om een zo rustig mogelijke achtergrond te verkrijgen, waarbij het hoofdonderwerp wel scherp is (daar waar minimaal van belang is).

De laatste tijd fotografeer ik echter het hoofdonderwerp bewust zo veel mogelijk van onderen af. Doordat je het onderwerp tegen het licht in fotografeert, steekt deze donker af – het onderwerp is onderbelicht.
Hier kun je op twee manieren mee omgaan. Of je maakt gebruik van invulflits licht of, en zo deed ik het bij de onderstaande opnames, je maakt gebruik van de lichtcompensatie-mogelijkheid van je camera.
Je hebt namelijk de mogelijkheid om je camera zo in te stellen dat er meer of minder licht op de sensor komt. Het verschil in de hoeveelheid licht die op de sensor valt naar aanleiding van een wijziging in deze instelling wordt uitgedrukt in ‘+ en – stops‘, in het Engels heet dit Exposure Value (EV).

Wat mij betreft gaat het er in dit artikel niet zo zeer om welke opname mooier is, het is een voorbeeld van 2 opname mogelijkheden.

BLOG - BELANG ACHTERGROND

Canon 5D Mark 4 + EF 100 mm f/2.8 Macro IS USM
Diafragma f/4 – sluitertijd: 1/320 seconde – ISO waarde: 320 – Belichtingscompensatie: 0 EV

Canon 5D Mark 4 + EF 100 mm f/2.8 Macro IS USM
Diafragma f/4 – sluitertijd: 1/200 seconde – ISO waarde: 320 – Belichtingscompensatie: + 1 EV

Een takje meer of minder

BLOG - ACHTERGROND HEADER

Tot de standaard uitrusting van mijn macrofotografie uitrusting behoort een mini snoeischaar. Insecten als vlinders en libellen gaan in de begroeiing zitten waar het hen dunkt. Daarbij houden zij geen rekening met de fotograaf die het liefst vrij zicht heeft op het beestje. Neen, vaak zit er een takje of een spriet tussen de lens en de camera.

Op dat moment komt het schaartje goed van pas. Voorzichtig kun je dan de belemmerende objecten wegknippen. Voorzichtig, want het beestje mag natuurlijk van het ge-knip geen last ondervinden. Onlangs was ik met enkele fotomaatjes in het Leersumseveld vlinders, libellen en juffers aan het fotograferen.

Meestentijds kijk ik na een serie opnames naar het resultaat op het display van mijn camera.
Op deze manier kan ik onder andere zien wat het effect is van de verschillende diafragma instellingen en verschillende composities.
Zo zag ik op een gegeven moment op het display een takje in het beeld staan dat mij niet was opgevallen tijdens het fotograferen. Omdat het mij stoorde knipte ik het weg en de foto werd beduidend rustiger.

Wat een takje meer of minder kan uitmaken…

BLOG - ACHTERGROND 2018-07-09
BLOG - ACHTERGROND 2018-07-09

50 mm Sigma

BLOG 50MM SIGMA 2018-06-27 BANNER

Onlangs nam ik mijn 50 mm lens van Sigma (f/1.4 DG HSM Art Canon weer eens mee het veld in. Deze lens kocht ik in 2016, onder andere, vanwege zijn bijzondere mooie achtergrondscherpte.  Onder andere, want het is ook een geweldige portretlens bij uitstek.

Hieronder twee voorbeelden van een opname die ik in het Leersumseveld maakte van de zonnedauw. Goed is te zien wat de Sigma doet met de druppeltjes op de plant.

BLOG - ACHTERGROND
BLOG 50MM SIGMA 2018-06-27

Twee ochtenden Treekerpunt

Op twee verschillende ochtenden heb ik met een aantal mede natuurfotografen afgesproken om te gaan fotograferen op de Treekerpunt.
De Treekerheide vind je langs de N227, tussen Amersfoort en Maarn. Het geaccidenteerde heideterrein op Treekerpunt is, samen met enkele andere heideterreintjes op het landgoed, het laatste overblijfsel van de uitgestrekte heidevelden die de Utrechtse Heuvelrug tot aan het einde van de 19e eeuw bedekten. De heidevelden in dit gebied zijn goed behouden gebleven. Het terrein heeft een grote natuurwaarde en biedt plaats aan diverse met uitsterven bedreigde planten en dieren. In het begin van de 20e eeuw werd het gehele landgoed ingericht als een bosbedrijf, met rechte kavels en een geheel nieuwe wegen- en padenstructuur. Alleen Treekerpunt werd gevrijwaard van bosinplant. Daardoor zijn er nu nog sporen uit een ver verleden te vinden, zoals twee grafheuvels uit de Bronstijd. Zij herinneren ons aan de bewoners, die lang geleden in dit gebied leefden.

De eerste ochtend (21 februari) dat wij op de Treekerpunt waren, had het die nacht licht gevroren en was het wat nevelig. Hierdoor was de heide mooi voorzien van rijp. Door de lichte nevel en eren wolkenloze hemel, begon het al in het blauwe uurtje mooie te kleuren. Normaal gesproken is het snel gedaan met het fotograferen als de zon opkomt bij een wolkenloze hemel. Deze ochtend niet. Door de nevel werd het felle licht wat getemperd en konden wij nog een behoorlijke tijd na zonsopkomst mooie foto’s maken.

Op de tweede ochtend (23 februari) hadden wij iets minder geluk. Tijdens het blauwe uurtje verscheen er een wolkenband precies op de grens van de horizon. Ook was er meer bewolking, maar gelukkig nog wel flink wat rijp op de heideplanten. Nadat de zon was opgekomen namen de wolken de overhand. Op zich niet erg, want ook een lucht met wolken kan erg mooie beelden opleveren.
Door twee verschillende dagen naar hetzelfde punt te gaan en ook op nagenoeg dezelfde plekken gefotografeerd te hebben, waren de verschillen in de opnames duidelijk zichtbaar. Een leuk experiment….

BLOG TREEKERHEIDE FEBRUARI 2018

Grazers op Plantage Willem III

De Plantage Willem III is een natuurgebied en te vinden bij het plaatsje Elst Voordat het een natuurgebied werd was het een plantage waarop de tabaksplant werd verbouwd. Het is een leuk gebied dat door een groep Galloways en Konikpaarden wordt begraasd. Naast deze grazers is er ook een groep damherten te vinden. Als je vroeg het gebied in gaat is de kans groot dat jet damwild ziet en goed kunt fotograferen. De ochtend dat ik er samen met nog 3 andere natuurfotografie liefhebbers was, vingen wij helaas slechts een glimp op van de herten. Daarentegen lieten de Galloways zich graag fotograferen.

Wachten voor de Posbank

Wachten vóór de Posbank moet in dit geval letterlijk genomen worden. Doordat ‘natuurfotografen’ in de zomermaanden massaal de toegangstijden negeren, heeft de Gemeente en Natuurmonumenten daar een stokje voor gestoken. Nu geldt er het gehele jaar door een verbod om het gebied in te rijden vóór zonsondergang. Een overtreding kan je erg duur (90 euro) komen te staan. Daarom heb ik op 14 februari met een aantal leden van Fotovereniging Flits uit Woudenberg afgesproken om onder aan de voet van de Posbank te wachten.

Een kopje koffie uit de thermoskan plus een koekje erbij verzachtte de koude tijdens het wachten. Enkele minuten voor zonsopkomst reed een eerste voertuig de weg het natuurgebied in. Voor ons het teken om erachteraan te gaan.

Niet veel later arriveerden wij op de parkeerplaats bij het welbekende restaurant op de top van de Posbank. Tot onze verbazing waren wij niet eens de eersten. Vlug werden alle attributen gepakt voor het maken van mooie beelden en snelden wij ons naar een uitzichtpunt. Niet veel later kwam de zon boven de bomen uit en was het ook snel gedaan met de pret. Omdat het nagenoeg onbewolkt was, was het zonlicht al snel van dien aard dat er van fatsoenlijke foto’s maken geen sprake meer was.

Daarom besloten wij om het natuurgebied in te gaan, op zoek naar mooie plaatjes. Na een paar uur troffen wij elkaar in het restaurant waar wij deze koude, maar gezellige ochtend afsloten onder het genot van een kop koffie en iets lekkers erbij.

BLOG - WACHTEN POSANK